Παρασκευή, Δεκεμβρίου 30, 2016

Στην ίδια θέση



Με ένα τσιγάρο και ένα ουίσκι στην ίδια θέση εκεί, να παρακολουθώ λυσσασμένες σκέψεις να χορεύουν γυμνές μπροστά στα μάτια μου. Τόσα θέλω πεταμένα στην ίδια θέση που έχουν πάρει να μουχλιάζουν από την πολυκαιρία. Μονόλογοι του κάτι και της τελευταίας στιγμής με οσμές ενοχών και μη πραγματοποιήσιμων ευχών. 

Το τζάμι άρχισε να θαμπώνει, το τσιγάρο στην ίδια θέση και το ποτήρι με το ουίσκι πάντα στην ίδια θέση. Όλα στην ίδια θέση. Αυτό τώρα έξω τι είναι βροχή? Άρχισε να νυχτώνει οι στάλες μεγάλωσαν και άρχισαν το γνωστό λυτρωτικό μαστίγωμα στα σοκάκια του μυαλού. Τι περιμένει η ψυχή άραγε? Το θαύμα? ή την ελπίδα? Αλήθεια είναι συνυφασμένα αυτά τα δυο? Πόσο ξεβολεύεται η συνήθεια όταν κάποια πάψουν να είναι στην ίδια θέση, αν οι σκέψεις έκρυβαν τη γύμνια τους και τα μάτια έκλειναν? Αν το τσιγάρο δεν άναβε και το ουίσκι δεν έμπαινε ποτέ στο ποτήρι? Αν τα θέλω έμπαιναν στη σωστή θέση και τα έβλεπε για λίγο ο ήλιος? Αν ο Μονόλογος γινόταν Διάλογος και βρισκόταν λύση?  Αν, αν, αν, κάτι λείπει από εδώ... 
- Τελείωσε το τσιγάρο?
- Ορίστε?
- Λέω το τσιγάρο τελείωσε?
- Ναι...
-Το ουίσκι τελείωσε? 
- Ναι... 
- Περίφημα λοιπόν κοίτα το τζάμι και γράφε...
- Στο τζάμι? 
- Ότι τι δεν το έκανες ποτέ? δεν έγραψες ποτέ σε θαμπωμένο τζάμι?
- Τι να γράψω... ?
- Καλό και τούτο εγώ θα σου πω?
- Γράψε ένα επίθετο, ένα ρήμα, μια αντωνυμία, γράψε κάτι... 
ΘΕΛΩ ΤΑ ΑΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΘΕΛΩ....